Kendimi Bırakıp Sana İnanmışım (şiiri)

Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
Kalbim yapamamış yalanla gerçeğin ayrımını
Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
Oysa o kadar zorki kalbine dokunmak birinin
Nedensiz şekilde aşık olmuşum,hesapsız ve kendimden habersiz
Seni tanımadan hayaller kurmuşum yarattığım kişilikle
Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
İçime işlemiş aşk fısıltıların
Kendi gerçeklerimi bırakıp bir hayale inanmışım ,hiç tanıyamamış gibi kimseyi
Kendimi bırakıp sana inanmışım aşkının büyüsüne kapılıp
Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
Kendimi bırakıp sana inanmışım içime işlemiş aşk fısıltıların
Kendimi bırakıp sana inanmışım...

Mutlu Olmak Bana Göre Değil

Mutlu olmak bana göre değil
Bir adileşiyorum mutluyken
İki yüzeyselleşiyorum
Üç yalan bir dünyaya inanıyorum
Dört diyemeden uyanıyorum
Mutsuzluğum devam ediyor kaldığı yerden

Acı ve Gerçeğin Parantezi

Farklı sanıyorduk acılarımızı
Sebeplere ve yerlere bağlıyorduk
ve bir çok şey değiştirir sanıyorduk acımızın şiddetini
ve yalanlar söylüyorduk zavallı ruhumuza
Oysa farkında bile değildik yalanlarımızın
Hepimiz mi
 yani evet 
acı çekenler hepimizdik
Kimse değiştiremezdi bunu
Mimiklerimiz aynıydı
Aynıydı sahneye koyduğumuz melenkolik ruhlarımız,donuk bakışlarımız
ve farklı sözcüklerle ifade etsek de 
Aynıydı ruhumuzun derin uçurumlarından seslenen harfler
Sesliydi ya da sessizdi aynıydı ne farkederdi