Bu Bir Kız Kalbi Sonuçta Bu Kadar Yalvartma (şiiri)

Seni sevdiğimi anla, bana ikinci sınıf aşk şiirleri yazdırma

Seni sevdiğimi anla,bu kadar peşinden koşturma

Bu bir kız kalbi sonuçta bu kadar yalvartma

Seni sevdiğimi anla ,beni ağlatma

Geceleri telefonunu bekletme

Hayaller kurdurma gerçekleşmeyecek

Seni sevdiğimi anla ,hayatıma taş koyma

Beni tüm erkeklerden soğutma

Soyutlama toplumdan ,odama kapattırma

Bu bir kız kalbi sonuçta bu kadar yalvartma

Seni Kaybetme İhtimali Aklıma Geldikçe Aklımı Yitirmekten Korkuyorum (şiiri)

Kim demiş aşklar zamanla solar diye
Bunca zamandır aşkımızda bir eksilme olmadı
Benim dünyam hala toz pembe,seninki benden ibaret
Bir dünya ki bizimki ikimizden başkasına yer yok

Ne zaman düşünsem gerçekleri
Delirecek gibi oluyorum
Birileri ayrılıktan söz ediyor bir başkası ölümden
Senden ayrılma ihtimali geldikçe aklıma
Aklımı yitirmekten korkuyorum

Söyle sevgilim bırakmam seni de
Hiç bir şey bizi ayıramaz de
Kader hep bizden yana de
Yan yana yazılmış adlarımız de
Sakinleştir beni
Seni kaybetme ihtimali aklıma geldikçe
Aklımı yitirmekten korkuyorum

Seni Sevdiğimi Söyleyemedim (şiiri)

Seni yalnızlığımda bulmayı öğrendim
Yaşayamadığım hayatımda
Seni beni sevmeni istemeden sevdim
Haddimi bildim
Bir elmayı anneyi babayı değil
Yalnızca sevgiliyi sever gibi sevdim
Kendi varlığımdan geçmeyi bildim
Ölümden korktum
Mutsuzluktan korktum
Senden korktum
Beni sevmenden korktum
Seni mutlu edememekten korktum
Korktum sana layık olamamaktan
Ama yine de sevdim
Şiiri sever gibi sevdim seni
Rol yapmayı artık unuttum
Kalbimin her köşesiyle sardım seni
Başkası bulacak diye korktum
Seni sevdiğimi kendime söylemeye bile korktum
Boş sokaklar biliyor ama seni sevdiğimi
Dolaşıp durduğum kaldırım taşları sokak lambaları
Geceleri daha bi fazla sevdim seni çünkü
Gece örter dedim günahlarımı
Belki sana layık olabilirim
Ben seni sevdiğimi söylemeden sevdim
Ölüm uykularımda adını ezberledim
Gökyüzünün gürültüsünden korkmadım sevdiğimi anlayacağın kadar
Bu yüzden gözlerine uzun uzun bakamadım
Şarkılar söyleyemedim sana parklarda
Yürüyemedim içimde mutluluk çanları
Seni sevdiğimi sana bile söyleyemedim
İçimdeki güvercinleri kafeslerinde boğdum
Sana sevdiğimi hiç söyleyemedim
Senden beni sevmeni isteyemedim

Kendimi Bırakıp Sana İnanmışım (şiiri)

Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
Kalbim yapamamış yalanla gerçeğin ayrımını
Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
Oysa o kadar zorki kalbine dokunmak birinin
Nedensiz şekilde aşık olmuşum,hesapsız ve kendimden habersiz
Seni tanımadan hayaller kurmuşum yarattığım kişilikle
Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
İçime işlemiş aşk fısıltıların
Kendi gerçeklerimi bırakıp bir hayale inanmışım ,hiç tanıyamamış gibi kimseyi
Kendimi bırakıp sana inanmışım aşkının büyüsüne kapılıp
Ne tuhaf yalanların dokunmuş kalbime
Kendimi bırakıp sana inanmışım içime işlemiş aşk fısıltıların
Kendimi bırakıp sana inanmışım...

Bir Arkadaş Dönüşür mü Bir Sevgiliye (şiiri)

Bir arkadaş dönüşür mü bir sevgiliye;
Oluyor işte.
İnsan seviniyor önce,
Hep uzaktaki bir ses yakınlaşıyor sanki,
Bir güven sarıyor ortalığı,
Her nefeste aşkın kokusu solunuyor.

Bir arkadaş dönüşür mü bir sevgiliye;
Oluyor işte.
Kader gülüyor dünya gülümsüyor,
Çiçekler böcekler dost oluyor insana,
Her tarafı narin gelincikler sarıyor.

Bir arkadaş dönüşür mü bir sevgiliye ;
Oluyor işte.
Şiirler yazdırıyor bu deli aşk insana,
Olur diyor ,şehir şehir geziyor,
Teninde hep o gençliğin pembeliği.

Bir arkadaş dönüşür mü bir sevgiliye;
Oluyor işte.
Unutamıyorsun tüm anılarına ortak,
Nefret edemiyorsun sevmişsin çok önceden,
Sen onu biliyorsun ,o seni,
Bu ,belki de aşk aşkların en güzeli.

Bir arkadaş dönüşür mü bir sevgiliye
...
Oluyor işte...

NE SEN PRENSSİN ,NE BEN PRENSES (şiiri)

Ne sen prenssin,ne ben prenses
Bu yüzden olsa gerek yürümüyor bu hikaye
Sen beni beğenmiyorsun ,ben seni
İkimizin kafasında ayrı masal
Ben hep inançlı aptal aşık
Sen kararsızı oynuyorsun
Ben aşık oldukça değişen, kötüleşen,sevildikçe şımaran ergen kız
Sense dünyayı çözdüğüne inanan kendini beğenmiş bencil oğlan
Biz olamıyoruz iki olgun sevgili
Daha dünyaya kanıtlayamamışken kendimizi...
Bilemiyoruz ne yazık birbirimizin kıymetini
Ne sen prenssin,ne ben prenses
Bu yüzden olsa gerek yürümüyor bu hikaye

İki Kişilik- II

Ben koruyacağım gücümün yettiğince sevgimizi
Sen odun kes ,alışverişe git yeter
Ormanda yürüyüşe çıkarız ikindileri
Akşama dondurma yemeye gideriz
Hergün birlikte bezeriz televizyon karşısında
Doğum günlerimizi kutlarız başbaşa
plesteyşın oynarız,manga okuruz
Ben şiirler okurum sana,sen bana şarkılar
İki kişilik bir dünya kurarız
Tüm bunlar güzel değil mi
Neden olmasın ,neden mutlu olmayalım ki
Seviyorken bu kadar birbirimizi

Acı ve Gerçeğin Parantezi

Farklı sanıyorduk acılarımızı
Sebeplere ve yerlere bağlıyorduk
ve bir çok şey değiştirir sanıyorduk acımızın şiddetini
ve yalanlar söylüyorduk zavallı ruhumuza
Oysa farkında bile değildik yalanlarımızın
Hepimiz mi
 yani evet 
acı çekenler hepimizdik
Kimse değiştiremezdi bunu
Mimiklerimiz aynıydı
Aynıydı sahneye koyduğumuz melenkolik ruhlarımız,donuk bakışlarımız
ve farklı sözcüklerle ifade etsek de 
Aynıydı ruhumuzun derin uçurumlarından seslenen harfler
Sesliydi ya da sessizdi aynıydı ne farkederdi

Acemi Yaya

Parmaklarım sürekli gözümde
Bastırsam elimi görmesen bir şey
Gözyaşlarım dahi akmıyor artık
Tuttuğum bomboş bir kafa avuçlarımda


İçimdeki ses ,seni boğsam mı
Ne yapsam da gitsen kulaklarımdan
Kırılmaktan usanmış aciz kalbime 
Acıman gerekmez mi ,şu vakten sonra


Tamam, al hayalimi geri verme
Sana kalsın tüm yaşadıklarım
Beni yalnız bırak yeter ki burda 
İçime dolsun yeter şu temiz hava


Ben çoktan beridir bu hallerdeyim
Adım unutulmuş şiirlerdeyim
Başını ovduğum garip ve uzak 
Söylesene bu bela hala ben miyim


Ben miyim bir garip tatminsiz yolda 
Mızrağını saklamış bir asi uda 
Söyleye söyleye dermansız kalmış
Bu ben miyim yoldaki acemi yaya

Cebimizde Bir Yığın Tarih Sayfası

Biz mucizelerin farkedilmediği yerden gelme müsveddeleriz
Cebimizde bir yığın tarih sayfası
Ve bir türlü basmayan beyinlerimiz
Ve temizdir yüreklerimiz diyerek
Kapkara kalplerle geliyoruz
Bilmiyoruz hangi tarihte ağladık en son
Biz seviyorum deyip sevmenin ne olduğunu bilmeyenler
Cebimizde bir yığın tarih sayfası...

Gelileler ve Sokratlar Öldükçe Yaşayacak

Normallik kitlelerin yığınlaşıp yanıldığı yer
Adını sanını kaybedip killeştiği yer
Düşünmeyenler,sürüler,çobanlar,güdülenler
Alkışlamak için arkadaşını bekleyenler
Takdir etmen için kendilerinden olmanı isteyenler
Gelenler gidenler var olmayanlar
Sen onlardan olma kurtar kendini
Gerçekleştir gizli benliğini
Unutma iyiler hep azınlık
Erdem hep zor olacak
Sokratlar hep asılacak
Gelileler hep gerçeği söyleyecek yine de
Erdemler ve gerçekler hep saklanacak,kötülenecek
Ama tarih ayıklayacak gerçek ile yalanı 
Gününü kurtaranlar yarına batacak
Gelileler Sokratlar öldükçe yaşayacak
Öldükçe övülecek...

Kalemim Değildir Asla Bunları Yazan

Neden yaklaşıyorduk her yüzümüze gülene
Neden kaçıyorduk yüzünde bir tek acı çizgisi bulunanlardan
Ruhlarımızın acı içinde olduğunu neden gizliyorduk
Bu maskeler neden oturmuyordu yüzümüze
Yaşlarımız görünmez mi sanıyorduk
Mendillere düşmandık neden
İzleri hala dururken yaşlarımızın
Anlatıyorum ama anlıyor musunuz bilmem
Kalemim değildir asla bunları yazan...

Çok Talihsizim

Bir pencerenin başında 
Yok olmuşum


Sokakta gezinenlere dalmışım
Yok olmuşum


Geçip gitmiş günlerim
Yok olmuşum


Sadece izlemişim 
Yok olmuşum


Sıradan bir hikaye benim kisi, sıradan bir yaşam
Sıradan bir son ,çok talihsizim...

Böyle Güçlü Göründüğüme Bakma

Böyle güçlü göründüğüme bakma 
Zavallının biriyim
Tırnakların çizse kalbimi
Yaramı kimbilir ne zaman iyi ederim


Biraz içten baksan hissedersin halimi
Dokunmadan kalbime çekersin ellerini
Gözlerimden içeri girebilirsen bir an
Anlarsın beni sevmenin çılgınlığını


Gün gelir git dersin sade içinden
O an hissederim sessiz giderim
Sırf o anın ihtimalinden
Şu an senin sevgine değer veremem


Olmaz bildiğim sevgi sevgi üstüne
Gerçek sevmedim dersen anlarım
Kalbimin içindeki acı
Geçmeyecek bekleme dersen anlarım


Kalbimi bıraktım o eski günde
Bir anı mutluluk sonrası acı
Bu acıya sebep o bir an mıydı
Keşke hiç olmasaydı
Hiç olmasaydı...